+48 502 332 236 fundacja@fozais.pl
Zbiory prof. Bartoszewskiego trafią do Wrocławia

Zbiory prof. Bartoszewskiego trafią do Wrocławia

Nie Warszawa, a Wrocław będzie miał u siebie całe archiwum zmarłego profesora Władysława Bartoszewskiego. W tym pamiątki z czasów okupacji oraz korespondencje z Janem Nowakiem-Jeziorańskim czy Helmutem Kohlem. Jeszcze za życia profesor swoje zbiory przekazał do wrocławskiego Zakładu Narodowego im. Ossolińskich. Zupełnie za darmo. Oficjalną umowę podpisano dopiero w 2013 roku, ale tak naprawdę cały proces rozpoczął się dekadę wcześniej. W 2016 roku właśnie we Wrocławiu ma zostać otwarty gabinet Władysława Bartoszewskiego. Wraz z gabinetem Jana Nowaka-Jeziorańskiego będzie stanowił… za wrocław.gazeta.pl |Cały tekst:...
Dzieła z kolekcji Hochbergów znów na Zamku Książ

Dzieła z kolekcji Hochbergów znów na Zamku Książ

W lipcu do Zamku Książ wrócą obrazy z dawnej kolekcji Jana Henryka XV von Hochberg i jego żony księżnej Daisy, przyjadą też inne dzieła ze zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Wystawa „Metamorfozy Zamku Książ” otwarta zostanie 11 lipca. Na wystawie zobaczymy m.in. scenę z „Metamorfoz” Owidiusza z wyobrażeniem Pana ścigającego nimfę Syrinkis fot. Tomasz Walków (zdjęcie powyżej) czytaj cały...
Madonna wraca do Wrocławia. Historia scalonej rzeźby

Madonna wraca do Wrocławia. Historia scalonej rzeźby

Po 70 latach udało się scalić wspaniałą, XV-wieczną rzeźbę Madonny z kościoła św. Marii Magdaleny. Długo nikt nie wiedział, że jej głowa była w Poznaniu. Teraz wróciła. – To symbol burzliwych losów wrocławskich zabytków i naszych marzeń, że dzieło zniszczenia da się odwrócić – mówi prof. Piotr Oszczanowski. Jest piękna, wykonana z piaskowca najprawdopodobniej przez wrocławskiego mistrza Jacoba Beinharta, który przywędrował nad Odrę ze szwabskiego Geisslingen, choć w Poznaniu uchodziła za dzieło francuskiego artysty. Prawie 500 lat patrzyła na Wrocław z góry, stojąc na zachodniej elewacji magdaleńskiej fary (koło północnej wieży), w sąsiedztwie św. Krzysztofa z Dzieciątkiem Jezus na ramieniu… za Wrocław Gazeta.pl | Cały tekst:...
Rumuński renesans w Muzeum Architektury

Rumuński renesans w Muzeum Architektury

Tajemnicze słowo „Brancoveanu” przeciętnemu Polakowi mówi niewiele. Zresztą tak samo niewiele jak sama Rumunia, z której ten niezwykły styl architektoniczny, zwany brynkowiańskim, się wywodzi. Poznać go można na otwieranej w piątek 24 kwietnia wystawie w Muzeum Architektury. Styl brynkowiański rozwinął się na przełomie XVII i XVIII stulecia w Księstwie Wołoskim (obecnie południowa część Rumunii) pod rządami księcia Constantina Brâncoveanu i stał się najbardziej rozpoznawalnym i jednocześnie unikalnym stylem w rumuńskiej architekturze i sztuce. Styl, nazywany też czasem wołoskim lub rumuńskim renesansem jest połączeniem form bizantyjskich, ottomańskich, późnorenesansowych i barokowych. Wystawa w Muzeum Architektury pokazuje jak architektura Brâncoveanu stała się dla kilku pokoleń modelem estetycznym akceptowanym przez wszystkie warstwy społeczne i jak wpłynęła nie tylko na kształtowanie się tożsamości rumuńskiej, ale także jak odcisnęła się we współczesnej architekturze tego kraju, także w okresie wznoszenia nowych centrów miast w latach sprawowania władzy przez Nicolae Ceauşescu. Rumuńskie bogactwo Styl Brancoveanu jest  bardzo bogaty , zwraca uwagę takimi elementami jak rzeźbione kamienne portale, kolumny i głowice kolumn, wszystkie zbudowane w bardzo specyficzny sposób. Najlepiej ten styl ilustruje klasztor w Horezu, który został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1993 roku. Była to pierwsza budowla, którą  zlecił Constantin Brancoveanu. Chciał by klasztor był wyjątkowy dlatego zatrudnił najlepszych artystów, rzemieślników a nawet teologów. Monastyr wyróżniają długie ganki, które zachowały tradycyjne elementy, typowe dla chłopskich domów, ale także nawiązujące do włoskich loggii. Tradycyjny ganek jest mały, a tymi gankami można przejść wokół całego budynku. Okalają je kolumny połączone łukami. Sklepienie łączy elementy gotyckie i romańskie. Nad drzwiami i oknami można zobaczyć kwiatowe girlandy w stylu barokowym. Charakterystyczna dla stylu brynkowiańskiego jest właśnie odmienna od stosowanych...
Ustawa o rzeczach znalezionych z dnia 20 lutego 2015

Ustawa o rzeczach znalezionych z dnia 20 lutego 2015

Przedstawiamy Państwu Ustawę o rzeczach znalezionych po zmianach z dnia 20 lutego 2015. Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 1. [Zakres regulacji] Ustawa określa: 1) obowiązki i prawa znalazcy oraz przechowującego; 2) postępowanie w sprawach odbierania zawiadomień o znalezieniu rzeczy, przyjmowania i przechowania rzeczy znalezionych oraz poszukiwania osób uprawnionych do ich odbioru; 3) postępowanie z rzeczami o wartości historycznej, naukowej lub artystycznej. Art. 2. [Stosowanie przepisów do rzeczy porzuconych] Przepisy o rzeczach znalezionych stosuje się odpowiednio do rzeczy porzuconych bez zamiaru wyzbycia się własności, jak również do zwierząt, które zabłąkały się lub uciekły. Art. 3. [Wyłączenie stosowania przepisów ustawy] Przepisów ustawy nie stosuje się do zabytków archeologicznych. Rozdział 2 Obowiązki i prawa znalazcy oraz przechowującego Art. 4. [Wiedza o osobie uprawnionej do odbioru rzeczy znalezionej] 1. Kto znalazł rzecz i zna osobę uprawnioną do jej odbioru oraz jej miejsce pobytu, niezwłocznie zawiadamia ją o znalezieniu rzeczy i wzywa do jej odbioru. Przepis ust. 1 stosuje się do osoby, której rzecz została oddana na przechowanie zgodnie z przepisami ustawy (przechowujący). Art. 5. [Brak wiedzy na temat tożsamości osoby uprawnionej do odbioru rzeczy znalezionej ] 1. Kto znalazł rzecz i nie zna osoby uprawnionej do jej odbioru lub nie zna jej miejsca pobytu, niezwłocznie zawiadamia o znalezieniu rzeczy starostę właściwego ze względu na miejsce zamieszkania znalazcy lub miejsce znalezienia rzeczy (właściwy starosta). Kto znalazł rzecz w cudzym pomieszczeniu niezwłocznie zawiadamia o tym osobę zajmującą pomieszczenie i na żądanie tej osoby oddaje jej rzecz na przechowanie. Jeżeli osoba zajmująca pomieszczenie nie zna osoby uprawnionej do odbioru rzeczy lub nie zna miejsca jej pobytu, niezwłocznie zawiadamia o znalezieniu rzeczy właściwego starostę. Kto znalazł pieniądze, papiery wartościowe, kosztowności,o których mowa w art. 21 ust. 4, lub rzeczy o wartości historycznej, naukowej...
Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

OBWIESZCZENIE MARSZAŁKA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 10 września 2014 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 i Nr 232, poz. 1378) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych: 1) ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie i uchyleniu niektórych ustaw w związku z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 96, poz. 959), 2) ustawą z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. Nr 238, poz. 2390), 3) ustawą z dnia 24 lutego 2006 r. o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 50, poz. 362), 4) ustawą z dnia 12 maja 2006 r. o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz o zmianie ustawy o samorządzie województwa (Dz. U. Nr 126, poz. 875), 5) wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 października 2007 r. sygn. akt K 20/07 (Dz. U. Nr 192, poz. 1394), 6) ustawą z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz. U. Nr 31, poz. 206), 7) ustawą z dnia 22 maja 2009 r. o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 97, poz. 804), 8) ustawą z dnia 18 marca 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 75, poz. 474), 9) ustawą z dnia 25 czerwca 2010 r. o zmianie...